寒疫之病，在于氣分。寒本傷營，營傷而束其衛(wèi)氣，是以病在氣分。肺藏衛(wèi)氣，而陽明為化氣之原。胃以陽土而含陰氣，胃陰一降，則清涼而化肺金。寒疫之病，非第在肺，而實(shí)連于陽明。胃陽不虛，足以發(fā)越其衛(wèi)氣，則衛(wèi)郁外達(dá)而毛理泄。陽明胃腑，從燥金化氣，陽衰傳臟，燥化為濕，陰旺而生里寒，則衛(wèi)氣內(nèi)陷而不外達(dá)。寒疫之死，死于胃陽之虛，水土濕寒，而衛(wèi)郁不能達(dá)也。